Αυτή είναι μια Volvo 1800S του 1967.
Η Volvo είναι μια ντόμπρα εταιρεία.
Π.χ., ο επίσημος κωδικός χρώματος γι' αυτό το χρώμα είναι "κόκκινο".
Έχει τετρακύλινδρο κινητήρα 115 ίππων
που φτάνει τα 185 χλμ. την ώρα και θα κρατήσει για πάντα.
Ο τύπος που μένει στο Λονγκ Άιλαντ,
ονόματι Ερβ Γκόρντον, έκανε πέντε εκατομμύρια χλμ. με αυτό,
κι ακόμα να το βαρεθεί.
Το οδηγώ εδώ και 5 λεπτά και τον καταλαβαίνω.
Κι εγώ θα έκανα 5.000.000 χλμ.
- Εμπρός; - Γεια!
- Γεια… - Τίνα;
- Τζέρι; - Τι κάνεις;
- Καλά. Εσύ; - Καλά.
Μια και είμαστε τόσο κοντά, από γεωγραφική άποψη,
έλεγα μήπως θες να βρεθούμε για έναν καφέ.
- Ναι, σε παρακαλώ. - Έρχομαι.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ. Bλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
Καλεσμένη μου σήμερα είναι η Τίνα Φέι,
αρχισεναριογράφος του Saturday Night Live
και δημιουργός και ηθοποιός της βραβευμένης με Emmy σειράς 30 Rock.
Ωραίο. Είναι κανονική ζώνη;
Ναι, περίπου. Την τραβάς έτσι.
Μου αρέσει που αυτός ο κρίκος είναι σαν εκείνους που θα έδενες ένα άλογο.
Περούκα είναι;
Ή το πιο καταπληκτικό μαλλί σε γριά;
Περούκα μάλλον.
- Δεν έχω πρόβλημα. - Όχι;
Είναι υγιή μαλλιά.
Δε με νοιάζει από πού προέρχονται ή σε ποιον ανήκαν.
Ζω καιρό στο Άπερ Γουέστ Σάιντ.
Όταν περπατάς εδώ,
δε θα δεις ποτέ ένα πραγματικά εμφανίσιμο άτομο.
Στη 14η οδό ίσως πεις "Στοίχημα ότι είναι μοντέλο".
- Δυστυχώς είναι αλήθεια. - Ναι.
Τι χρονιά, κύριε;
- Του '67. - '67;
Μπορώ να έρθω στην εκπομπή σου, να βγάλω λίγα χρήματα;
Το βαρέθηκα το ταξί.
Μα και σ' αυτή την εκπομπή θα οδηγείς.
Αυτό που μ' αρέσει σε σένα, πέρα από τ' άλλα,
είναι ότι, όπως κι εγώ, απολαμβάνεις απαγορευμένες τροφές.
Ναι.
Είναι σαν μικρές διακοπές μέσα στην πιεστική μέρα σου, ε;
Ακριβώς.
Ας πούμε, κερδίζεις το Emmy και λες
"Η επιβράβευσή μου σε φαγητό;" Λες και το Emmy δεν αρκεί.
Η μόνη ανταμοιβή για το οτιδήποτε είναι το φαΐ.
Αυτό το αμάξι είναι σαν εσένα.
Λογικό, αλλά διασκεδαστικό.
Λίγη διασκέδαση!
Δεν έζησες στο Λ. Άντζελες;
Όχι, ποτέ.
Επειδή δεν οδηγώ.
- Δεν οδηγείς; - Δεν έχω πια δίπλωμα.
Δεν οδηγείς ποτέ δηλαδή;
Όχι.
Ως πότε θα αντέξεις, νομίζεις;
Κι αν θες να πας κάπου; Να πάρεις φαγητό;
Στη Ν. Υόρκη;
Άρα το αμάξι είναι σαν άβακας για σένα;
"Ξέρω ότι ο κόσμος το χρησιμοποιεί. Εγώ όμως όχι".
Είναι σαν το Twitter.
Το έκανα σε διαφημιστικό,
λένε "Σταμάτα και βγες τρέχοντας".
"Ναι", λέω χωρίς να πω ότι δεν οδηγώ.
Σταματάω και ξεχνάω να τραβήξω χειρόφρενο.
Βγαίνω και τρέχω μπροστά από το αμάξι, κι όλοι φώναζαν "Στάσου!"
Θα πάταγα τον εαυτό μου.
- Σου αρέσει ο καφές; - Ναι.
- Έχεις όρεξη για καφέ; - Ναι.
Ρωτάνε "Σου λείπει το 30 Rock;" "Όχι".
Θέλω ένα γραφείο όπου θα πηγαίνω, θα φτιάχνω έναν καφέ.
Ως εδώ οι ζωές μας είναι ολόιδιες.
Θα δουλεύω 40 λεπτά, θα σκέφτομαι κάτι και μετά,
"Πάμε με τα πόδια για φαΐ;" Πας για φαΐ.
Μετά λες "Τα παιδιά γυρνάνε σπίτι σε λίγο.
Φεύγω".
FLORIDITA – ΚΟΥΒΑΝΕΖΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ
Τον ξέρετε τον κατάλογο; Έχουμε φυσικούς χυμούς.
Ό,τι χυμό θέλετε… Καρότο, παντζάρι, μήλο, σέλινο.
"Γουανάμπανα".
Καιρό έχω να πιω απ' αυτό.
"Χυμός από ψημένο σιτάρι"; Το έχεις ξανακούσει;
Μιλκ σέικ σιτάρι;
Ας δοκιμάσουμε.
- Δύο; Εντάξει. - Ναι.
Μιλκ σέικ σιτάρι;
Αυτό πήραμε μόλις;
Νομίζω…
Ωραία, πήραμε δύο.
Όλα είναι διαφορετικά εδώ πέρα.
Έχει γεύση σαν κάτι που θα έφτιαχνε ένα οκτάχρονο.
- Τι είναι; - Ψημένο σιτάρι. Δημητριακά…
Το λέει εκεί.
Ψημένο σιτάρι;
Θα είναι απλά ένα κουτί δημητριακά.
Δημητριακά που τα έκαναν ποτό.
Ξέρουμε τι είναι.
Το ερώτημα είναι γιατί;
Για να ξανανιώσουμε.
Τι θα ήθελες να κάνεις σε έναν χρόνο;
Να γράψω άλλη μια ταινία. Έχω γράψει μόνο μία.
Είναι δύσκολο να είσαι παθιασμένος.
Κάνεις κάτι σαν το Seinfeld,
είναι συναρπαστικό, δουλεύετε όλοι γι' αυτό,
αλλά όταν το κάνεις και ξέρεις τι δουλειά θέλει,
δεν το κρύβεις.
Είμαι ικανοποιημένος. Δε φανταζόμουν ότι θα το έκανα.
- Ξέρεις… - Έτσι ακριβώς νιώθω κι εγώ.
Γιατί κοίταξα στον φακό;
Στο The Office είμαι;
Εκείνος ο Ρίκι Τζερβέ το έχει βρει.
Κάνει μόνο έξι κομμάτια απ' ό,τι κάνει και το πουλάει σ' όλο τον κόσμο.
- Ας πούμε, έξι επεισόδια. - Ναι.
Λέει "Είμαι ιδιοφυΐα".
Πόσα επεισόδια του Seinfeld έγραψες;
- Εκατόν ογδόντα. - Σωστά.
Αλλά αυτό με τα 13 επεισόδια τη σεζόν.
Σαν τον Λούι. Κάνει 13 και ξεκουράζεται δυο χρόνια.
Έλα τώρα.
Γιατί όταν είσαι στο 22ο…
Αρχίζεις να… Είναι εκεί που τρελαίνεσαι καμιά φορά.
- Ναι. - Ή που βγαίνουν τα καλά.
- Τα περίεργα. - Ναι.
Καμιά φορά όμως παθαίνεις πνευμονία.
Τα τελευταία εννιά μάς τσάκισαν, ε;
Ναι.
Τα πρώτα δέκα τα δουλεύεις το καλοκαίρι.
- Βγάζεις άλλα τρία από το πουθενά. - Σωστά.
- Αλλά τα τελευταία εννιά είναι σαν… - Ξέρω.
να είσαι στο Gravity.
Ναι.
Πάντα ήθελα να γίνω σταντ απ.
- Το προσπάθησα τρεις φορές στο Σικάγο. - Αλήθεια;
Σε σύγκριση με τον αυτοσχεδιασμό είναι πολύ πιο τρομακτικό
και πολύ πιο συναρπαστικό, γιατί κάθε γέλιο είναι όλο δικό σου.
Ναι.
Αλλά κι ο ιδρώτας από αγωνία είναι όλος δικός σου.
Στο σταντ απ, πρέπει να είσαι λίγο βάρβαρος.
Θα έλεγα ότι αυτό σου λείπει.
Όταν πρωτοήρθα, μου λέει η μαμά μου
"Η ξαδέλφη σου είναι στα αρώματα στο Μπλούμινγκντεϊλς.
Γιατί δεν πιάνεις κι εσύ δουλειά εκεί,
στα αρώματα του Μπλούμινγκντεϊλς;"
"Θες ν' ακούσεις ότι δεν είμαι τόσο όμορφη
για να δίνω αρώματα εκεί;"
Η ξαδέλφη μου είναι ψηλή, ξανθιά, βάφεται ωραία,
είναι εμφανίσιμη.
Σε αντίθεση με μένα.
Αυτό δεν παίζει στην κωμωδία.
Μια "ψηλή, εμφανίσιμη που βάφεται καλά" δε θα είναι ποτέ αστεία.
- Η μικρή σου είναι… - Οκτώ.
Όσο η μεγάλη μου. Μία οκτώ και μία δύο.
- Δυο κορίτσια; - Ναι.
Ερχόταν στο πλατό κι εγώ γύριζα, π.χ., μια σκηνή
όπου είμαι παντρεμένη με τον Στιβ Καρέλ.
Ρωτάει αμέσως "Ποιος είναι ο κύριος;"
"Ο φίλος μου, ο κος Καρέλ".
Το ίδιο έκανε και με τον Άλεκ.
Κι αυτός ήταν τόσο ζεστός μαζί της.
Κι εκείνη "Δεν ξέρω ποιος είσαι.
Πολύ χρόνο περνάει με σένα η μαμά".
Τι κάνουν τα Χριστούγεννα τα δικά σου;
Είμαστε Εβραίοι.
Μικρός είχα εμμονή με το δέντρο.
Ρώταγα τη μάνα "Να πάρουμε ένα;"
"Όχι. Θα πάρουμε έναν θάμνο Χάνουκα".
Λέω "Τέλεια. Πότε θα τον πάρουμε;"
"Μπροστά στο σπίτι είναι".
Ναι.
Λέω "Πού;" Ανοίγει την πόρτα "Να τος".
"Θα τον στολίσουμε;" "Όχι, όχι φέτος".
"Φέτος όχι".
Κάποιες δουλειές πέφτουν σε κάποιους γονείς.
Ο σύζυγος είναι στον εμετό.
Μπορώ κι εγώ. Αλλά είναι καλύτερος.
Εγώ είμαι υπεύθυνη για τα περιττώματα, είναι η δικαιοδοσία μου.
"Περιττώματα" και "δικαιοδοσία" μαζί. Μ' αρέσει.
Μ' αρέσει πολύ.
Ποιον από τους δυο μας θεωρεί πιο σκοτεινό το κοινό;
- Δεν ξέρω. - Εδώ θα νικούσες νομίζω.
Δε διαβάζω ποτέ τι γράφουν για μένα.
Γιατί, προφανώς, είναι πολύ κακή ιδέα.
Μπήκα όμως να δω κάτι για την Έιμι
και την Παγκόσμια Οργάνωση για Ορφανά.
Σκεφτόμουν "Τι ωραίο".
Πάντα υπάρχει κάποιος που λέει
"Τη λατρεύω. Είναι το αντίθετο της Τίνα Φέι,
που δείχνει ότι δε θα βοηθούσε ούτε ετοιμοθάνατο…"
Τι; Μα τι φταίει; Είναι η φάτσα μου; Γιατί το πιστεύετε αυτό;
Ας υπήρχαν άδειες για το Twitter.
"Τι θες να κάνεις;"
"Να είμαι υπεύθυνη για τις άδειες του Twitter".
Και πώς θα τις βγάζαμε;
Θα μου δίνατε δέκα δείγματα από το τι θα συζητάγατε,
κι εγώ θα απαντούσα αν μας αφορούν όλους.
Γιατί θέλουν να έχουν όλοι κοινό
κάθε στιγμή της ζωής τους;
Ρωτάς στην ουσία "Σήκωσα μια πέτρα τις προάλλες
κι ήταν κάτι τρελαμένα έντομα και τους ούρλιαξα
'Τι κάνετε εδώ;'"
- "Σταματήστε!" - "Οργανωθείτε και φερθείτε κόσμια!"
"Γίνετε πουλιά!"
Σαν να ήταν θέμα επιλογής.
Βγήκα κάποτε με έναν συμφοιτητή
και πήγαμε για φαγητό και μου λέει "Τρως πολύ".
Εγώ το πήρα για κομπλιμέντο.
Έχεις φάει ποτέ κρόνατ;
Το έχω ακουστά. Διάβασα γι' αυτό.
- Είναι καλό; - Ναι.
Έμαθα λοιπόν ότι σε ένα μαγαζί στο Βίλατζ
έχει μείνει ένα κρόνατ.
- Σοβαρά; - Ναι.
Μπορεί να είναι πατικωμένο.
Με ενδιαφέρει, ανεξαρτήτως.
Ωραία, πάμε κέντρο, εκεί που είναι οι εμφανίσιμοι.
Κοίτα εδώ.
Κάτι που δε θα δεις ποτέ στο Άπερ Γουέστ Σάιντ.
Ένα μοντέλο σε Porsche.
Είναι όμως μια Porsche Spyder μαϊμού.
Χρησιμοποιούν και αυτοί αμάξι στο σόου, όπως κι εμείς.
Τι αγοράζεις που είναι πολύ ακριβό γι' αυτό που είναι;
Κάτι σαν απόλαυση;
Απόλαυση;
- Δεν ξέρω. - Αμηχανία.
Δεν έχω και τόσες.
Τι να απαντήσω για να μείνω σκοτεινή;
Ναι.
Να το. Ντόμινικ Ανσέλ, αυτός είναι.
Ο ναός σου.
- Γεια, Ντόμινικ. - Γεια.
Είμαι ο Τζέρι. Από εδώ η Τίνα.
Θες να δοκιμάσεις κάτι;
Τα πάντα.
Κάλεσε ασθενοφόρο σε 15 λεπτά.
Πες τους να έχουν ινσουλίνη.
Πω πω.
Θεέ μου.
Πάμε λοιπόν. "Δεν την ξαναείδαν από τότε".
Υπάρχει αλυσίδα κρόνατ; Αναρωτιέμαι…
Αυτό είναι το ενδιαφέρον. Τι θα έκανε ένας Αμερικάνος;
- Θα το τερμάτιζε. - Επέκταση.
Θα το πούλαγε παντού.
Αυτός όμως είναι Γάλλος. Θα κάνει 70 εβδομάδες διακοπές…
και μετά τέλος.
Μ' άρεσε η ιστορία του ραντεβού. Τι είπε;
Είπε "Τρως πολύ".
Το πήρα για κομπλιμέντο, του τύπου "Ξέρει ότι είμαι αυθεντική".
Ξαναβγήκατε ποτέ ραντεβού;
Δεν ήταν κανονικά ραντεβού.
Ήταν πιο πολύ "Πάμε να φάμε ένα σάντουιτς;"
Αυτό που ελπίζεις ότι η κόρη σου
θα αποφύγει λόγω αξιοπρέπειας.
Πάω στοίχημα ότι οι γυναίκες, και θα ξέρεις πολλές στην κωμωδία,
είναι δύσκολο να βρουν ισορροπίες ανάμεσα στη θηλυκότητα…
- Ναι. - και στην κωμωδία.
Ας πούμε, αν κάνω ένα τοκ σόου,
πρέπει να ξέρω τι θα πω αλλά και να προσέξω την εμφάνισή μου.
Υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν σε ορυχεία, οπότε…
Αναρωτιέμαι αν υπάρχουν προοδευτικά ορυχεία.
Σαν την Google.
Ο κόσμος να διασκεδάζει στο διάλειμμα.
- Με πινγκ πονγκ. - Γιόγκα.
Μετά, μια κατάρρευση.
Η καλύτερη εκπομπή.
Θα δεσμευόμουν για 22 επεισόδια απ' αυτό.
Ναι.
Δεν έχω κλειδί για το διαμέρισμά μου.
Γιατί έχουμε θυρωρό που σου ανοίγει.
Τίνα Φέι, ούτε κλειδιά, ούτε αμάξι.
Καθυστερημένη.
Είσαι σαν αυτή. Δε λέει "Πώς θα πάω σπίτι;"
Λέει "Θα πετάω απλά αυτά τα μαξιλάρια. Μπορώ να τα κάνω όλα χάλια".
"Είμαι υπέροχη. Είμαι δυόμισι μέτρα κι υπέροχη".
"Θα δώσω αρώματα στο Μπλούμινγκντεϊλς".
Αυτήν θα την έπαιρναν κατευθείαν εκεί.
Μια φορά, ήταν να κοιτάξω ένα σενάριο.
Ο Κρις Ροκ κάλεσε σεναριογράφους κωμωδίας.
Ναι.
Ήμουν με τον Λούι και κάτι φίλους του Κρις,
αλλά θυμάμαι ότι ο Λούι είχε πλάκα.
Έχω ανατριχιάσει,
γιατί την ίδια ιστορία μου είπε ο Λούι, και ξέρεις πού;
Εκεί, στο Τσέλσι Πίερ, πριν δυο βδομάδες.
- Είναι πολύ καλό ρολόι για σένα. - Δώρο του Κρις Ροκ.
Αλήθεια;
Πέρασα μια μέρα μαζί του και με κάτι άλλους σεναριογράφους.
Έδωσε 5.000 δολάρια στον καθένα και μας τάισε πολύ καλά. Διασκεδάσαμε.
Και μας έδωσε και από ένα Ρόλεξ.
Έχει σκαλισμένο "Ευχαριστώ για τη βοήθεια, καρ…".
Το έγραψε και στην Τίνα;
Γράφει "Ευχαριστώ για τη βοήθεια, καρ…".
Ναι.
Μ' αρέσει που κάποιος πήγε σε ένα μαγαζί με Ρόλεξ
και ζήτησε πέντε με τέτοια επιγραφή.
Παραλίγο να το φορέσω σήμερα.
Υποτιτλισμός: Λένα Λίππι